Kuchnia to smak i wygląd, atmosfera, przyprawy, zaskoczenie, zastawa itd. To swego rodzaju spektakl, w którym jedzenie gra główną rolę, kucharz jest reżyserem, a gość widzem. Wszystko dookoła to scenografia i napięcie budowane przez wspaniały zbieg okoliczności, spotkanie zainteresowanych w jednym miejscu, we właściwym czasie. To oczywiście wielkie słowa, ale prawdziwe. W gotowaniu pociąga mnie to, co reżysera przy realizacji filmu lub też malarza przy pracy nad kolejnym dziełem, tzn. możliwość tworzenia. Dla mnie kuchnia jest sposobem na konwersację z gościem. Rozmawiam z nim poprzez to, co przedstawiam mu na talerzu, a następnie słucham komentarzy. Kuchnia nigdy nie jest przewidywalna w 100%. Oczywiście znam smak przypraw i metody przyrządzania potraw, ale za każdym razem staram się łączyć je inaczej, tak żeby dla mnie była to również interesująca podróż. Za każdym połączeniem składników kryje się niespodzianka, nowy, ciekawy smak, nowe wrażenia. Lub rozczarowanie. Ale dlatego to jest tak ekscytujące i podniecające. Do tego adrenalinki dodaje fakt, że ktoś inny niż ja też to musi zjeść.