Blondynka moralnego niepokoju powinna w pełni usatysfakcjonować czytelników gustujących w grotesce, humorze sytuacyjnym i pastiszu.

Edwina jest owocem krótkiego, miłosnego porywu zapyziałej dewotki i cynicznego ateisty-karierowicza. Jak sama mówi, "formowała się psychicznie na progu dwóch światopoglądów i dwóch bytowych skrajności". "Cwana po ojcu i silna po matce", szybko uczy się korzystać z wzajemnej niechęci rodziców i czerpać z tego stanu rzeczy rozmaite profity. Wydawałoby się, że w wieku dwudziestu dziewięciu lat osiągnęła byt absolutnie stabilny: ma własne, ekskluzywne mieszkanie, pewne i całkiem spore zaplecze materialne oraz grono radosnych przyjaciółek.

Niestety, w tym właśnie momencie świat pustej i egoistycznej Edwiny rozpada się: traci pracę, rodzice nagle postanawiają się pobrać i skompletować na siłę szczęśliwe stadło, a na dodatek w jej życiu pojawia się duch, który namolnie domaga się bliżej nieokreślonej pomocy. Zdesperowana ucieka i podąża ścieżkami wyznaczanymi jej przez ducha...