Memento mori, amor; nie będziemy żyć wiecznie. Ale to wielki dar, utrata, która nam zagraża. Ostateczny kres jest postrachem nie dość pilnych serc, A którzy kochankowie mogli by o sobie powiedzieć, Że są wystarczająco pilni? Dlatego cieszymy się, płacząc, śmiejemy się z żalu. Memento mori, amor. Jeden z wybranych wierszy z tomu Macieja Cisło, który warto przeczytać.